5 Τύποι Προσωπικότητας των Σκύλων

Ακριβώς όπως οι άνθρωποι, οι σκύλοι έχουν διαφορετικές προσωπικότητες. Αν και ένας σκύλος είναι πιθανό να εμφανίζει περισσότερους από έναν τύπους προσωπικότητας, συνήθως ένας θα είναι επικρατέστερος.

Η κατανόηση της προσωπικότητας του σκύλου, που ορίζεται ως «ατομικές διαφορές στη συμπεριφορά που είναι συνεπείς σε χρόνο και πλαίσιο», μπορεί να αποκαλύψει τον πιο ενδεδειγμένο τρόπο εκπαίδευσής του και την καταλληλότερη αντίδραση στις συμπεριφορές του. Γνωρίζοντας τον τύπο προσωπικότητας του σκύλου μας μπορούμε να τον καταλάβουμε καλύτερα και να αντιληφθούμε πώς βλέπει τον κόσμο.

Ακολουθούν οι 5 διαφορετικοί τύποι προσωπικότητας που έχουν οι σκύλοι, καθώς και πώς ο καθένας μπορεί να επηρεάσει τους τρόπους αποτελεσματικότερης αλληλεπίδρασης μαζί του.

Ο Σκύλος με Αυτοπεποίθηση

Ένας σκύλος που έχει αυτοπεποίθηση είναι γεννημένος φυσικός ηγέτης και νιώθει άνετα στο περιβάλλον του. Μπορεί εύκολα να αναλάβει μια κατάσταση, είναι πιθανό να είναι ομαδικός, και ο σίγουρος τρόπος του θα εμφανιστεί στη γλώσσα του σώματός του.

Οι σκύλοι με αυτοπεποίθηση μπορεί να εμφανίζουν κυρίαρχη συμπεριφορά, και η σκληρή αντίδραση σε αυτές τις συμπεριφορές ή η προσπάθεια κυριαρχίας στο σκύλο είναι πιθανό να οδηγήσουν σε επιθετικότητα ή ανυπακοή.

Εδώ και χιλιάδες χρόνια, οι σκύλοι είναι διαφορετικά είδη ζώων από τους λύκους και η  χρησιμοποίηση νοοτροπίας αγέλης λύκων στο σκύλο θα μπορούσαν πραγματικά να τον αναγκάσουν να χάσει την εμπιστοσύνη του. Η θετική ενθάρρυνση είναι πάντα ο καλύτερος τρόπος εκπαίδευσης των σκύλων – ακόμη και ενός σκύλου με αυτοπεποίθηση και κυρίαρχη συμπεριφορά.

Ο Ντροπαλός ή Δειλός Σκύλος

Μερικοί σκύλοι μπορεί να είναι ντροπαλοί ή δειλοί, ακριβώς όπως κάποιοι άνθρωποι. Αναγκάζοντας έναν τέτοιο σκύλο να συμμετέχει σε καταστάσεις που τον κάνουν ανήσυχο θα μπορούσε να έχει τα αντίθετα από το επιδιωκόμενα αποτελέσματα. Η βεβιασμένη προσπάθεια εγκλιματισμού θα ερμηνευθεί από το σκύλο ως εξαναγκασμός να κάνει πράγματα που του είναι εξαιρετικά τρομακτικά – γεγονός που θα μπορούσε να τον οδηγήσει σε γενικότερη δυσπιστία.

Οι ντροπαλοί ή δειλοί σκύλοι τείνουν να αντιδρούν πολύ καλά σε επαίνους, λιχουδιές, ενθάρρυνση και σε γνωριμίες με νέους ανθρώπους, τόπους ή εμπειρίες με βραδύτερο ρυθμό. Οι σκύλοι αυτοί χρειάζονται πολλή επιβεβαίωση και δεν απολαμβάνουν θορυβώδη και χαοτικά περιβάλλοντα, ενώ χωρίς απαλή μεταχείριση μπορεί να γίνουν ανασφαλείς, φοβισμένοι ή επιθετικοί.

Ο Ανεξάρτητος Σκύλος

Πολλές φυλές σκύλων έχουν εκτραφεί για να ζουν, να ενεργούν και να σκέφτονται ανεξάρτητα από τους κηδεμόνες τους, και αυτές οι τάσεις είναι πιθανό να παραμένουν στα ένστικτά τους μέχρι σήμερα.

Οι ανεξάρτητοι σκύλοι δύσκολα συνδέονται καλά με κάποιον που δεν βλέπουν ως ηγέτη, και έχουν την τάση να δεσμεύονται περισσότερο με ένα άτομο παραμένοντας λιγότερο ενθουσιώδεις με άλλους ανθρώπους. Είναι απολύτως εντάξει όντας μόνοι τους και μπορεί να φαίνονται ακόμη και απόμακροι.

Η προσπάθεια εξαναγκασμού ενός ανεξάρτητου σκύλου να είναι υπερβολικά κοινωνικός μπορεί να προκαλέσει επιθετικότητα. Ο συγκεκριμένος τύπος προσωπικότητας μπορεί να είναι δύσκολο να εκπαιδευτεί χωρίς το σωστό κίνητρο, δεδομένου ότι θα προτιμούσε να σκέφτεται για τον εαυτό του παρά να κάνει αυτό που του ζητείται. Ίσως χρειαστεί πειραματισμός για να διαπιστωθεί εάν ο ανεξάρτητος σκύλος παρακινείται περισσότερο από λιχουδιές, παιχνίδια ή τρυφερότητα.

Ο Χαλαρός, Ευτυχισμένος Σκύλος

Αυτός είναι ο στερεότυπος φιλικός σκύλος που τους αγαπάει όλους και.. «θα οδηγήσει έναν ληστή απευθείας στα οικογενειακά τιμαλφή». Συνήθως είναι πρόθυμοι να ακολουθήσουν όλους τους ανθρώπους, τους σκύλους, ακόμη και γάτες.

Οι σκύλοι αυτού του τύπου προσωπικότητας τείνουν να είναι υπερβολικά ενθουσιώδεις, ειδικά όταν δεν λαμβάνουν αρκετή εκπαίδευση ή άσκηση. Είναι πιθανό να πηδήξουν στους ανθρώπους, καθώς είναι υπερβολικά ενθουσιασμένοι με την προοπτική να έχουν έναν ακόμη φίλο.

Ειδικά όταν είναι μεγαλόσωμες φυλές όπως Labrador Retrievers και Golden Retrievers, αυτοί οι τύποι σκύλων μπορεί να ρίξουν κάτω μικρά παιδιά ή να τα τρομάξουν από την αγάπη τους, και χρειάζονται εκπαίδευση για να κρατηθούν ήρεμοι όταν συναντούν ανθρώπους.

Ο Προσαρμόσιμος Σκύλος

Ελαφρώς διαφορετικός από τον προηγούμενο τύπο, ο προσαρμόσιμος σκύλος είναι πρόθυμος να ελέγξει τον ενθουσιασμό του προκειμένου να κάνει κάτι που θα ευχαριστήσει τον κηδεμόνα του σε οποιοδήποτε περιβάλλον.

Αυτός ο τύπος προσωπικότητας είναι πιο εύκολος να εκπαιδευτεί, γιατί έχει τεράστιο κίνητρο να ευχαριστήσει. Είναι φιλικός χωρίς να είναι υπερβολικά έξυπνος, και δεν απασχολεί πολύ τους ανθρώπους του. Τείνει να τα πηγαίνει πολύ καλά με ανθρώπους, άλλους σκύλους και γάτες, και μπορεί να γίνει σπουδαίος σκύλος θεραπείας λόγω της ήρεμης και αξιαγάπητης φύσης του.

Κυριαρχία και Επιθετικότητα

Αν και οι σχετικές γνώμες διίστανται, οι πιο πρόσφατες έρευνες τείνουν να συμφωνήσουν ότι η κυριαρχία και η επιθετικότητα δεν αποτελούν τύπους προσωπικότητας των σκύλων. Στην αντίθετη κατεύθυνση, δύο μελέτες που διαφωνούν με αυτή την άποψη είναι ενδεικτικά οι εξής:

Η πρώτη έγινε το 2002 και εξέτασε δεδομένα συμπεριφοράς από 15.329 σκύλους που ανήκαν σε 164 διαφορετικές φυλές προκειμένου να διερευνηθεί η ύπαρξη χαρακτηριστικών προσωπικότητας στους σκύλους. Οι συγγραφείς κατέληξαν στην ύπαρξη πέντε χαρακτηριστικών προσωπικότητας: «Παιχνιδιάρικη», «Περιέργεια / Ανησυχία», «Τάση για Κυνήγι», «Κοινωνικότητα» και «Επιθετικότητα».

Στη δεύτερη έρευνα, που δημοσιεύθηκε το 2014, ένα από τα συμπεράσματα ήταν ότι η επίσημη κυριαρχία είναι παρούσα στον κατοικίδιο σκύλο και εκφράζεται ανεξάρτητα από το περιβάλλον.

Ωστόσο, έναν χρόνο αργότερα, ο Bradshaw – που διευθύνει το παγκόσμιας φήμης Ινστιτούτο Ανθρωποζωολογίας του Πανεπιστημίου του Bristol – και η ομάδα του αξιολόγησαν τις πρόσφατες μελέτες της προσωπικότητας των σκύλων. Στο άρθρο τους, το οποίο απαντά ευθέως στην προηγούμενη έρευνα, συμπεραίνουν πως δεν υπάρχει καμία ένδειξη ότι η κυριαρχία είναι χαρακτηριστικό του χαρακτήρα των σκύλων, και ότι αυτή μπορεί να προκύψει λόγω ασυμμετριών σε οποιοδήποτε από τουλάχιστον τρία χαρακτηριστικά της προσωπικότητας.

Οι ερευνητές αναρωτιούνται αν οι έννοιες που προέρχονται από τη συμπεριφορά των λύκων έχουν μεγάλη χρησιμότητα στην ερμηνεία της συμπεριφοράς των κατοικίδιων σκύλων. Επίσης, υποστηρίζουν ότι οι μελέτες των ελεύθερων σκύλων, οι οποίοι συνήθως ανταγωνίζονται για φυσικούς πόρους, γενικά δεν παρέχουν το κατάλληλο πλαίσιο για την ερμηνεία της συμπεριφοράς των κατοικίδιων σκύλων.

Παρομοίως, η Cole γράφει ότι η κυρίαρχη προσωπικότητα είναι στην πραγματικότητα μια εσφαλμένη αντίληψη. Η κυριαρχία δεν είναι τύπος προσωπικότητας, αναφέρει, αλλά ένας όρος που χρησιμοποιείται για να περιγράψει μια σχέση ανάμεσα σε δύο ή περισσότερα ζώα που έχουν πρόσβαση σε συντρόφους, φαγητό, καταφύγιο ή χώρους ύπνου.

Και τονίζει ότι «σε μια αγέλη λύκων, ο άλφα αρσενικός δεν είναι αυτός που είναι ο πιο επιθετικός, αλλά εκείνος που μπορεί να οδηγήσει την αγέλη του με δίκαιη και ήρεμη εμπιστοσύνη και να διατηρήσει μια αμοιβαία σχέση συνεργασίας που ωφελεί όλα τα μέλη».

Στο βιβλίο του με τίτλο “Dog Sense”, ο Bradshaw αναφέρει ότι ενώ τα DNA σκύλων και λύκων είναι τόσο όμοια, αυτό δεν σημαίνει πως υπάρχει ομοιότητα στις συμπεριφορές τους.

Πιο συγκεκριμένα, ο ειδικός τονίζει ότι η πρώτη σύγχυση για το πώς συμπεριφέρονται πραγματικά οι λύκοι προέρχεται από τις παρατηρήσεις τεχνητά ομαδοποιημένων λύκων σε ζωολογικούς κήπους· μια φυσική αγέλη λύκων βασίζεται στην οικογένεια, ενώ εκείνες που περιορίζονται σε ζωολογικούς κήπους δεν είναι οικογενειακές.

Έτσι, σε έναν ζωολογικό κήπο η συμπεριφορά των λύκων δεν είναι φυσική και μοιάζει με μια ιεραρχία κυριαρχίας που είναι βασισμένη στην επιθετικότητα. «Είναι σαν να συγκρίνουμε όλη την ανθρώπινη συμπεριφορά με τη συμπεριφορά των ανθρώπων στα στρατόπεδα προσφύγων. Σε μια τέτοια ομάδα, η συμπεριφορά παραμορφώνεται», γράφει.

Η δεύτερη σύγχυση σύμφωνα με τον Bradshaw είναι ότι οι πρωτόγονοι σκύλοι, δηλαδή οι λύκοι που εξημερώθηκαν, ήταν διαφορετικοί από τους υπόλοιπους λύκους. Το ζώο που ήταν ο κοινός πρόγονος των λύκων και των πρωτόγονων σκύλων έχει εξαφανιστεί εδώ και τουλάχιστον 15.000 χρόνια.

Τέλος, σε έρευνα του 2014 η Casey κ.ά. υποστηρίζουν ότι η «επιθετικότητα των σκύλων είναι μια ένδειξη συμβιβασμένης ευημερίας». Εξετάζοντας τις πιθανότητες εκδήλωσης επιθετικών συμπεριφορών από σκύλους σε ανθρώπους, οι ερευνητές σημειώνουν ότι οι περισσότεροι σκύλοι δεν ήταν επιθετικοί σε πολλαπλά περιβάλλοντα ταυτόχρονα.

Επίσης, η χρήση μεθόδων τιμωρίας ή αρνητικής ενθάρρυνσης σχετίστηκε με αυξημένες πιθανότητες επιθετικότητας, ενώ διαπιστώθηκε ότι δεν θα ήταν σωστό να γίνονται υποθέσεις σχετικά με τον κίνδυνο επιθετικότητας ενός σκύλου βάσει της φυλής του.

Οι σκύλοι δεν προσπαθούν να κυριαρχήσουν στους κηδεμόνες τους, ή να τους ελέγξουν, και οι τεχνικές ή η πειθαρχία μέσω επιβολής θα προκαλέσει κάποιους σκύλους να απαντήσουν με επιθετικότητα. Ανεξαρτήτως τύπου προσωπικότητας, η εκπαίδευση ενός σκύλου γίνεται με θετική ενθάρρυνση, ενώ η επιβολή κυρίαρχου καθεστώτος από τους ανθρώπους στους σκύλους κρύβει σημαντικούς κινδύνους και πρέπει να αποφεύγεται.

Στο συγκεκριμένο συμπέρασμα συμφωνούν όλοι ανεξαιρέτως οι ερευνητές – ακόμη και εκείνοι που υποστηρίζουν ότι η κυριαρχία και η επιθετικότητα αποτελούν χαρακτηριστικά της προσωπικότητας των σκύλων – κάτι που φαίνεται ότι δεν ισχύει.

Πηγές

  1. Bradshaw, J. W. S., Blackwell, E.J. & Casey, R. A. (2015) “Dominance in Domestic Dogs: A Response to Schilder et al. (2014)”, Journal of Veterinary Behavior: Clinical Applications and Research. 11, p.102-108
  2. Casey, R. A., Loftus, B. A., Bolster, C., Richards, G. J. & Blackwell, E.J. (2014) “Human Directed Aggression in Domestic Dogs (Canis Familiaris): Occurrence in Different Contexts and Risk Factors” Applied Animal Behaviour Science (March).
  3. Cole, L. (2013) “The Five “Personality Types” of Dogs”, Canidae (11 Mar).
  4. Kawczynska, C. (2011) “Q&A with Dog Sense Author John Bradshaw. Making Sense of Dogs”, The Bark (July).
  5. Nelson, J. (2018) “Dogs Have These 5 Major Personality Types”, IHeartDogs (2 Apr).
  6. Schilder, M. B. H., Vinke, C. M., & van der Borg, J. A. M., (2014) “Dominance in Domestic Dogs Revisited: Useful Habit and Useful Construct?” Journal of Veterinary Behavior: Clinical Applications and Research. 9, 184-191.
  7. Svartberg, K., & Forkman, B. (2002) “Personality Traits in the Domestic Dog (Canis Familiaris)”, Applied Animal Behaviour Science, 79 (2): 133-155.