Ο Βασανισμός Ζώων και η Κουλτούρα της “Μη Ρουφιανιάς”

Ο βασανισμός ζώων δεν χρειάζεται να συνοδεύεται από αντίστοιχες πράξεις σε ανθρώπους. Αποτελεί πράξη ανήθικη και παράνομη από μόνη της, και μέγιστο αυτοεξευτελισμό.

Αλλά συχνά όντως συνοδεύεται από, και συνδέεται με, κακοποιήσεις συνανθρώπων – κυρίως γυναικών και παιδιών. Η συμπεριφορά ενός ανθρώπου προς τα ζώα απεικονίζει, συνήθως, τη στάση του απέναντι στους συνανθρώπους του.

Συνέπειες

Αν τυχαίνει να μην αγαπάς τα ζώα και ο βασανισμός τους σε αφήνει αδιάφορο, έχε υπόψη σου ότι η κακοποίηση ζώων προδίδει τάση για βίαιες συμπεριφορές σε ευρύτερο επίπεδο:

  • Σχεδόν οι μισοί εγκληματίες έχουν κακοποιήσει ζώα στο παρελθόν.

  • Σε ορισμένες περιπτώσεις, η κακοποίηση ζώων χρησιμοποιείται για τον εξαναγκασμό, τον έλεγχο και τον εκφοβισμό των γυναικών ή/και των παιδιών ώστε να σιωπούν στην άσκηση ενδοοικογενειακής κακοποίησης στο σπίτι.

  • Τα παιδιά που έχουν υπάρξει θύματα βίας την αναπαράγουν, ασκώντας βία σε όποιον θεωρούν ότι βρίσκεται κάτω από αυτά στην ιεραρχία. Πρόκειται για μαθημένη συμπεριφορά με συνήθη θύματα τα ζώα.

  • Ο Μακιαβελισμός (χαρακτηριστικό της προσωπικότητας που επικεντρώνεται στη χειραγώγηση, την εχθρότητα και την αδιαφορία για την ηθική), η ναρκισσιστική διαταραχή και η ψυχοπάθεια, που αποτελούν την “Σκοτεινή Τριάδα” της Ψυχολογίας της Προσωπικότητας, συνδέονται με την κακοποίηση ζώων.

Ανοχή

Όσοι γνωρίζουν, ακούν ή βλέπουν κακοποιήσεις ζώων, δεν γίνεται να μη τους νοιάζει.

Green Pantry με Κοτόπουλο

Είναι πιθανό, η ανοχή βάρβαρων συμπεριφορών σε ζώα να οφείλεται σε κάποιο βαθμό στην κουλτούρα μας, η οποία έχει συχνά ως σημαία της το “δε βαριέσαι”. Και μετά, πιθανότατα για να το δικαιολογήσουμε, διαστρεβλώσαμε την έννοια της “ρουφιανιάς”.

Ακόμη και όταν πρόκειται για πράξεις βασανισμού ζώων, η σχετική (δια)μαρτυρία θεωρείται – κυρίως σε κλειστές κοινωνίες – “ρουφιανιά”. Αλλά αυτή είναι μια δική μας, αυθαίρετη ερμηνεία.

Στην ιταλική γλώσσα, ruffiano λεγόταν αρχικά το ψωράλογο που βάζουν μαζί με την φοράδα την εποχή του οίστρου της. Η φοράδα όμως είναι ζόρικο ον και δεν κάθεται εύκολα. Τις πρώτες μέρες κλωτσάει άσχημα, δαγκώνει και μπορεί να τραυματίσει άσχημα το αρσενικό. Γι’ αυτό οι εκτροφείς, θέλοντας να αποφύγουν τυχόν τραυματισμό του καθαρόαιμου επιβήτορα, βάζουν πρώτα μαζί με την φοράδα τον ρουφιάνο. Όταν η φοράδα αρχίσει να “μαλακώνει”, τότε βγάζουν τον ρουφιάνο και ρίχνουν μέσα το άτι για τα περαιτέρω.

Πραγματική σημασία της λέξης:

Ρουφιάνος είναι ο αναλώσιμος άνθρωπος που εκτελεί μια ποταπή αποστολή για λογαριασμό άλλου, ώστε να μην εκτεθεί ο εντολέας του. Ο αχυράνθρωπος.

Καθιερωμένη σημασία της λέξης:

Αυτός που παρακολουθεί κρυφά κάποιον προσπαθώντας να μάθει τις κινήσεις και τις ενέργειές του για να τις καταδώσει, συνήθως σε ανώτερο, για να πετύχει την εύνοιά του.

Ελληνική ερμηνεία της λέξης:

Όποιος καταγγέλλει παντός είδους ανήθικες και παράνομες πράξεις, στις οποίες περιλαμβάνεται ακόμη και ο αρρωστημένος βασανισμός ζώων.

Είναι δηλαδή πιθανό να δίνουμε μια δική μας ερμηνεία προκειμένου να καλύψουμε το “δε βαριέσαι”.

Η ίδια η κοινωνία οφείλει στον εαυτό της να καταδικάζει πρώτη τα περιστατικά βασανισμού ζώων. Θα περίμενε κανείς να ντρέπεται, να προσβάλλεται, να θυμώνει και να αποτρέπει τέτοια συμβάντα. Η σιωπή, με συνήθη πρόφαση την αποφυγή “ρουφιανιάς”, διαιωνίζει το πρόβλημα που έχει ως θύματα ζώα και ανθρώπους.

Η βαρβαρότητα στα ζώα, και η ανοχή της, θέτουν υπό αμφισβήτηση το επίπεδο του πολιτισμού, της συνείδησης και του ανθρωπισμού μας. Ο πρόσφατος ξεσηκωμός στα κοινωνικά δίκτυα με αφορμή τα τελευταία περιστατικά κακοποίησης σκύλων που έτυχε να γίνουν γνωστά είναι ένα αισιόδοξο μήνυμα.

Αυτό το “έτυχε” μας απασχολεί ιδιαίτερα. Αν θέλουμε να ανέβουμε επίπεδο συνειδητότητας ως κοινωνία, ίσως είναι γόνιμο να πάψουμε να βαφτίζουμε την ανοχή και τη σιωπή μας ως δήθεν επιλογές “μη ρουφιανιάς”.

Οι έννοιες που έχουμε για τα πράγματα αποτελούν μια επιπλέον πραγματικότητα, η οποία αν κλονιστεί μπορεί να κλυδωνιστεί και ο σιδηρόφρακτος κόσμος μας.”, Σ. Ράμφος.

Πηγές

  1. Ακίδα (2009) “Ρουφιάνος: Ετυμολογική Προσέγγιση!”, 14 Αυγούστου

  2. Griffiths, M.D. (2016) “The Psychology of Animal Torture”, Psychology Today, 23 November

  3. Θεοδωράκης, Σ. (2020) “Ο Στέλιος Ράμφος Απαντά στον Γιουβάλ Χαράρι”, Athens Voice, 10 Μαίου

  4. Καρδαρά, Α. (2018) “Κακοποίηση Ζώων: Σκιαγράφηση του Ψυχολογικού Προφίλ των Δραστών”, Postmodern, 27 Μαρτίου

  5. Lexigram (χ.η.) “Ετυμολογία: Ρουφιάνος”

  6. Wikipedia (2020) “Machiavellinism (Psychology)”, 11 October

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.